اسمٰعیل میرٹھی صفحہ 331 تا 360

ف۔قدوسی نے 'ورکنگ زون' کی ذیل میں اس موضوع کا آغاز کیا، ‏مارچ 19, 2009

  1. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۲۳


    ۲۰۔اورنگ زیب


    بگویند سلطان اورنگ زیب
    کہ مردانہ خوبو دوصاحب شکیب

    درایام شہزادگی ناگہاں
    بہ پیش آمدش مست پیلے دماں

    دواں درپیش پیلباں نعرہ زن
    الا مردماں پیل مردم فگن

    زہولش ہیا ہو بمردم فتاد
    پریدندچوں برگ از تندباد

    بکنجے فرارفت ہر کس کہ بود
    کہ بادیو پیکار نتواں نمود

    دلے شاہزادہ بیفشردگام
    بہیبت برآوردتیغ ازنیام

    چناں زد بجز طوم آں ژندہ پیل
    کہ مستی اوشد بہش مستحیل

    پلر زید اززخم ضرب درشت
    برآوردفریادوبنمود پشت

    ہم از منظرے دید شاہجہاں
    دلیری شہزادئہ نوجوان

    نجو اندوبگفتش کہ جان پدر
    تہور نہ نیکوست با جانور

    نہ از عقل باشد کہ باپیل مست
    درافتی و ششیر تنہابدست

    زروے ادب گفت کاے شہریار
    خدایم ندادست پائے فرار

    مرانیز شاہا چنیں ست رائے
    و لے پائے ہمت نہ جتبدزجائے

    بپائے کہ جویم زمیداں گریز
    مگر قطع باد اششیر تیز[​
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 2
  2. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۲۴


    ۲۱۔روباہے بے دم


    روبہے درد ام صیادے فتاد
    جاں ببر دوگفت دم راخیر باد

    چند روزے درغم دم خستہ بود
    زانکہ برزیبائیش دن بستہ بود

    برگزیدہخلونے بادردوسوز
    نے بشب بیروں خرامیدے نہ روز

    جوع زور آور دتا پایان کار
    شدزکنج خانہ باصداضطرار

    زندہ را گردم نباشد گومباش
    لیک نتواں زیست بے وجہ معاش

    اند کے خور دوز جورفاقہ رست
    پس خیال باطلے دردل بہ سبت

    گفت باخود بایدم افسوں دمید
    وزغم واندہ بحیلت وارہید

    بانگ برزدکرددعوت قوم را
    ہاں بیائیداے عزیزاں الصلا!

    روبہاگردآمدندازہر کنار
    ہم زہندوسندوازبنگ و بہار

    شکر گفت ورفت برجائے بلند
    گفت دارم باشماہا حرف چند

    بسکہ دم رادوست داردقوم ما
    ہست ایں رسم قبیح وناسزا

    گرسلف دلدادئہ دم بودہ اند
    خود زرشدوراستی گم بووہ اند

    من نگوبم پندازروئے قیاس
    ہست برہان قوی آنرااساس

    امتحاں رادم زتن اندا ختم
    بہر نفع قوم بازی باختم

    تازدم فارغ نشستم درجہاں
    راحتے دیدم کہ ناید دربیاں
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  3. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۲۵


    بے دمی عیشے ست بمیثل و نظیر
    برشمااظہار کردم ناگزیرہ

    ر کہ داردعقل صالح دردماغ
    بایدش جستن زباردم فراغ

    ہدئہ از حکمت آوردم بکف
    گر قبول افتدز ہے عزوشرف

    روبہے گفت از میان انجمن
    ہست افسوں ایہاالقوم ایں سخن

    ناصح ماباز اگر دم یافتے
    زیں مواعظ پیش ماکم بافتے

    ایں ہمہ مکروفن وحیلت گری ست
    عصمت بی بی ہم از بے چادریست

    ۲۲۔بادوآفتاب

    بادبا آفتاب عربدہ جست
    کہ زماہر دوکیست چابک وچست

    کیست پرفن کدام بےہنر ست
    از من وتو کہ زورمند ترست

    بایدازبہر امتحاں محکے
    تانماند دگر مجال شکے

    دربیاباں مسافرے دیدند
    ازبرائے نشانہ بگزیدند

    شرط کردند تابقوت خویش
    بکند ہرکہ جامئہ درویش

    لب بدعوی فضل بکشاید
    ورنہ بیہودہ ژاژ کم خاید

    باد صحرا بداں غریب آونحیت
    صرصر تند گشت دگردانگیخت

    مردچوں موج تیز صرصر دید
    دامن و آستیں سبک برچید

    بہ برودوش چست کردعبا
    گشت ایمن زصرصروزصبا
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  4. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۲۶

    باد چنداں کہ شور و شرافگند
    نتوانست جامہ اش برکند

    رفت چوں جدوجہد باد بہاد
    سر بصرانہادوباز استاد

    آفتاب آمدہ بہ نوبت کار
    کرد آغاز تافتن بہ وقار

    اندک اندک حرارتے افزود
    مردناچار بند جامہ کشود

    ازبن موے خوبےبحوش آمد
    تاعبایش وبال دوش آمد

    پس بخودتاب آفتاب نیافت
    جامہ افگندوزیر سایہ شتافت

    بعد ازاں آفتاب باتب و تاب
    نیز بابادتند کرد خطاب

    کہ بآہستگی برآید کام
    نہ بہ تندی و تیزی وابرام


    ۲۳۔گوزنے


    گوزنے تشنہ از سوے بیاباں
    کنارجوے باز آمد شتاباں

    بخوردآب و میاش روے خوددید
    نظر برشاخہاکردو بنازید

    کہ دارم شاخہائے بس دلآویز
    بلند و استوار و سخت و سرتیز

    مرااے کاش بودے جملہ اعضا
    بسان شاخہایم خوب وزیبا

    منم از شاخہا سرخیل حیوان
    ولے پاہامراکردہ پیشماں

    چناں لاغر کہ بارتن کشیدن
    بوددشوار ہنگام دو بدن

    مرااندا لاغر کہ بارتن کشیدن
    بو گرنہ ہستم آہوئے بہشتی
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  5. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۲۷

    بیک ناگہ سگاں کردند آواز
    شنید وکرد آغاز تگ و تاز

    سبک برجست وحالاکردباور
    کہ عضوے نیست جزپاہاش یاور

    ولیکن زودشاخ دلپسندش
    نمودہ مبتلائے قیدوبندش

    بہ پیچیدنددرشاخ درختے
    فروماند اندریں خلجان لختے

    تگا پورا درنگ افتادچنداں
    گرفتندش سگان تیزدنداں

    دواں آمد زپس صیادخوشل
    بکردش زود تربادشہ بسمل

    بساچیزے کہ درچشمت بدآید
    ولے آخر درشادی کشاید

    بساچیزے کہ آنرا دوست داری
    کہ پایانش نہ بینی غیر خواری

    بسا کسہاکہ پنداریش ناکس
    بردگوئے سعادت از باکس

    ۲۴۔بدی نیکی

    باید ازیں سہ بگریزی بجد
    فکربدوقول بدوفعل بد

    فکر بدوزشت کہ دردل بود
    آں بمثل زہر ہلاہل بود

    زہرکہ ماند بدرونت مقیم
    تاچہ دہد؟ جزکہ زیان عظیم

    زخم زندگر سگ دیوانہ
    یابگزد مار پہ ویرانئہ

    بہ کہ بدل فکر بدے جاکند
    دغدغہ درجان تو پیدا کند

    دیوکمیں کردہ تو چالاک باش
    ساحت دل پاک کن و پاک باش
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  6. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۲۸


    جوے زافکار بد آزادگی
    تابتوانی مکن افتادگی

    جہد کن وجنگ دلیرانہ کن
    تابگنی فکر بداز بیخ وبن

    قول بدآید ہمہ ازفکر زشت
    ایں پدرست آں پسربد سرشت

    خب دروں زشتی گفتارشد
    موجب صد کلفت وآزارشد

    ازدرگوش آمدودردل خزید
    مارسیاہے ست کہ جاں راگزید

    باہمہ نیروکہ توداری بکوش
    تاسخن بد نہ درآید بگوش

    ہاں بہ بدونیک بکن امتیاز
    چند نشینی سربول وبراز

    پس بہ یقین صورت کرداربد
    ہست زفکر بدو گفتار بد

    فکر بد ازدل چوبروں داشتی
    باتو زباں نیز کند آشتی

    فکر بدازدل چوبوددرپناہ
    دست نجنبد بہ بدی ہیچگاہ

    وسوسئہ بدکہ فروشد بہ دل
    زود بروں کن بدرونش مہل

    شعلئہ اول کہ بکشتی بہ فن
    خانہ نگہداشتی از سوختن

    ہرکہ دلش رازپلیدی شبست
    خود ہمہ کرداروی آید درست

    جنبش نیکو کہ زدل خاستہ است
    صورت افعال بیار استہ است

    ہر عمل خیر کہ آید زتو
    نیست مگرزادئہ فکر نکو
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  7. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۲۹
    وفتیکہ استماع حادثہ ہاملئہ رحلت فرمودن جناب وقبلہ مرشد ناومولانا سید غوث علی شاہ پانی پتی کہ بروزدوشنبہ بست وششم شہر ربیع الاولی ۱۲۹۷ ہجری مطابق ششم ماہ مارچ ۱۸۸۰ ء بوقوع پیوستہ سامعہ سوزیاران طریقت گردید خاصہ منشی نجم الدین دہلوی(رحمۃاللہ تعالٰے) را دامن شکیب ازدست رفتہ بودودل بگرداب اضطراب افتادہ و جونے اشک از چشحہاے چشم کشادہ باین خاکسار ایمائے رفت تا بیتے چند بانداز مثنوی رنگ تسوید یزید فتر دراں ایام خواندن و شنیدن آن موجب مشغولی طبائع محزون دولہاے پر خون شد۔اسمٰعیل

    اے نسیم صبح ایام بہار
    درحریم کعبئہ جاں کن گزار

    روئے خودبرخاک پانی پت بساے
    شمئہ احوال آنجابرکشاے

    فصلٰی زغوغای محشرکن بیاں
    کوس رحلت کوفت آں شہنشاہ رشید

    شاہباز قدس پریدازچمن
    شد نور دیدہ بساط انجمن

    بازگواززائران کوے او
    بازگوازبیدلان روے او

    بازگورمزے ازاں دریاے راز
    موجئہ دریا بدریارفت باز

    کن حدیث بحر ناپید اکنار
    بازگوزاں موجہ پلوے نوریار

    بازگوازبزم آں شاہ وحید
    شہ سوار فردوسلطان مجید

    اے تو خوان غیب راخوش میزباں
    اے تو خضر راہ ماگم گشتگاں
     
  8. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۰


    اے جہاں معرفت راآفتاب
    از رخ روشن برافگندی نقاب

    درنگر آوارگان خویش را
    چارہ کن بیچارگان خویش را

    گوشہ چشمی بہجوراں بکن
    یک نگہ برحالت دوراں بکن

    بشنو!اے سلطان ایوان بلند
    مردوزن ہاآہ وزاری میکنند

    ہے چہ گفتم ازغم و بگریستن
    ہست وہم ایں مردن وایں زستین

    توبری از اقتران وافتراق
    ازخیالات است ایں ہجروفراق

    بلبل وگل ہیچ وبستاں نیزہم
    ذوق وشوق وعلم وعرفاں نیزہم

    جزرومدبحر وہم موج وحباب
    گربنجی جملہ یک آب ست آب

    وسوسہ بگداز بحر وموج کو
    بی نشانی راحضیض واوج کو

    موج خواند قصہ ہجر ووصال
    بحر مستغنی ست از نقص وکمال

    بحراگرساکن بودامواج لاست
    بی تموج بحرراشرحے کجاست

    جوششی زدبحروموج آمدپدید
    شدنمایاں آں قدیم اندرجدید

    جوش وبحر وموج میخو انیش نام
    ورنہ یک ہستی است بیروں ازکلام

    نیست مردان خداراہیچ بند
    برترست ازجسم وجاں بیچون وچند

    مردگاں راخوف مردن در خورست
    زندگاں رامرگ تن جاں پرورست

    زندئہ راممتنع باشد ممات
    مردئہ راخودروانبود حیات
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  9. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۱


    ایں حیات وایں ممات ازشرک ہست
    وحدت مطلق بوددرخویش مست

    آنکہ اوزندہ است حی وقائم است
    لایموت ولایزال ودائم ست

    دائم ست وقائم ست وزندہ است
    لایزال ولم یزل پائندہ است

    زندگی بے نہایت بے زوال
    برتر آمد ازتگاپوے خیال

    خود تو بودی خود تو باشی تادوام
    اے بروں ازگفتگو ہااوکلام

    تودردریاے وحدت بودئہ
    ہم چنانکہ بودئہ آسودئہ

    جان تو خود جان جان زندگی ست
    از تو خرم بوستان زندگی ست

    سالہا گردیدئہ دربحر وبر
    ہم توخود مقصود دبودی از سفر

    سالہاارشاد رابردی بکار
    ہم تو خود صیا دبودی خود شکار

    ازبروں دربگفتی ماومن
    وزوروں خودگوش بودی خود سخن

    ازحقائق وزمعارف وزقیں
    تغزتر گفتی بوقت واپسیں

    چیست توحید آنکہ از غیر خدا
    فرد آئی درخلا ودرملا

    بحر توحید الٰہی خود توئی
    بے تعین نے تشخص بے دوئی

    مستی صہباے تو چوں جوش زد
    کے شودشورمن وتوگوش زد

    بیخودی بزم خودی آراستہ است
    نعرہ ہااز خاموشی برخاستہ است

    اے ندیم الشمس نجم الدین بیا
    نعرئہ دیگربزن لب برکشا
     
  10. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۲


    نعرئہ دیگربزن ای نجم دین
    ہائے وہوئے تست معنی آفریں

    دیدہ چوں بردیدتوشیداشود
    دردرون بحر رہ پیداشود

    کارواں بحر درشب ہائے تار
    برکفت بنہدزمام اختیار

    بازنشیں درخرابات سخن
    معنی اندر شیشہ الفاظ کن

    بازگو حرفے زسلطان جلیل
    تانہ گردو قصہ ہجر اں طویل

    اے درخشاں کوکب نورقدیم
    از کجایاجوئیم انفاس کریم

    ازکجاجوئیم گلبانگ سرور
    ازکجایابیم آں انس و حضور

    ازکجاجوئیم قرب اختصاص
    اے درتوقبلہ گاہ عاموخاص

    ازکجاجوئیم آں خوش حال ہا
    کزدل پاکت بروں زدسالہا

    پر توحال خوشت چوں سرزند
    مرغ اندوہ والم کے پرزند

    پر تو حال خوشت چوں کوہسار
    ہست درعرصات جاں بریک قرار

    حسرت واندوہ زایدازخیال
    نے بہ پیش پرتوخورشید حال

    پرتوحال توپاک ازبیش وکم
    تاخت بیروں ازجودوازعدم

    پرتوحال تو پاک ازنیک وبد
    برزدہ نقش ازل رابرابد

    پر توحال توپاک ست ازعمل
    استوار وپائداروبے خلل

    پرتوحال تو پاک از فہم عام
    ہست لاشرقی ولاغربی مدام
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  11. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۳


    پر تو حال تواے سلطان حال
    ہست بالا تر زپر وارخیال

    ذات تو پاک ست از حال ومقام
    شہپر عنقاے توبشکست دام

    کشف ہرحالے زتویابدکشود
    ہرمقامے ازتومیگیر دوجود

    نقدحال نست ذات پاک تو
    ذات پاک نست درادراک تو

    درمیان گردش لیل ونہار
    ہم چوتوکم دیدہ باشد روزگار

    خضر ربانی وفرد کاملے
    عارف بے باک ومزدکاملے

    پاک وبے باک ومجرد ازعلل
    شاہبازاوج افلاک ازل

    زندئہ جاویدوپاک از جسم وجاں
    شہ سوار عرصہ ہاے بے نشاں

    بی نشانی راشنا ساور توئی
    ہم شناساوشناسا ساگر توئی

    بے نشانی رانشاں آمدزتو
    بحروکاں گوہر فشاں آمد زتو

    لاوالا ہردوپیشت چیست لا
    ماہ تو گم گشت باقی کیست لا

    ہرچہ میگوئیم قول ماست ایں
    گفتگو ہا محوشدریاست ایں

    محور اہم محوکن اے چارہ ساز
    ہست فرق از بے نیازی تانیاز

    نیست جاے گفت وتشبیہ ومثال
    لیس شئی مثلہ کم کن خیال

    گربگو یم ورنہ گویم شان نست
    ہم خیال وبے خیالی آن شت

    اے بری از مرگ وہم اززندگی
    بندہ ہستی یاخدایاخود جدا
     
  12. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۴


    خود جدائی خود تووصلی خود توئی
    اے منزہ ازیکی وازدوئی

    اے بری ازحداعدادوشمار
    باوجودت نیست کس رااعتبار

    باوجودت نیست چیزے معتبر
    عقل تیرہ گشت وخیر ہ شد نظر

    ہم چو کافر بایدم بت خانئہ
    تازتوگویم بتوا فانئہ

    خویش راثابت کنم تاخواست
    سرنبادانی دہم تاوانمت

    بت تراشم گرتر ایاد آورم
    آذرم من گرتراطاعت برم

    کافرم من گرتراآرم سجود
    من چہ باشم تانہم خودراوجود

    دامن ازگردحوث افشاندہ
    درجہاں غیب مرکب راندئہ

    کشورنن رافروبگزاشنی
    آئنہ ازپیش مابرداشتی

    گفتگو ہاازپس آئنہ بود
    گفتگو راغیر ازیں آئیں نہ بود

    گفتگو برجاست ناگردیدہ فوت
    لیک بیروں از لباس حرف وصوت

    پردئہ صورت زردانداختی
    معنی معنی نمایاں ساختی

    جان جاں بودی وجاں جاں شدی
    ہرچہ بودی ہرچہ ہستی آں شدی

    برشکستی ساغرومیناے ما
    پشت پابرہستی عالم زدی

    بزم انس بیدلاں برہم زدی
    پشت پابرہستی عالم زدی

    بزم انس بیدلاں وادی بیاد
    اے زرویت انجمن خالی مباد

    اے زرتوخالی مباداجاے تو
    منظر روے جاں افزاے تو
     
  13. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۵


    اے دریغاکاروان شہرجاں
    رخت برسبت وبزدطبل گراں

    اے دریغاروزگاروصل شد
    جلوئہ کردو بہار وصل شد

    اے امیرالشرق نجم الدین بیا
    نعرہ میزن شورمے کن بے ندا

    مشرقت جان ودل ویراں ہست
    بے سروسامانیت سامان ہست

    نعرئہ تو دل بجنباند ہمے
    شورتوجانہابشوارندہمے

    ہمت والا بماھمراہ کن
    روبسوے بارگاہ شاہ کن

    شاہ ماپاکست ازمرگ وہلاک
    گرفناگر دودوعالم نیست باک

    زندگی ومرگ نبود جز فریب
    نیست کس راسودوسرمایہ بجیب

    ہرکہ دار دمایئہ بے مایہ اوست
    وانکہ اندر فقر شد بے سایہ اوست

    ہرکہ جاں داری کند بے جاں ترست
    وانکہ ساماں مافیت بے ساماں ترست

    سودوسرمایہ خیالے بیش نیست
    مائیہ درویش جز درویش نیست

    نقددرویشاں تہید ستی بود
    دست مزد شاں ہمیں مستی بود

    چیست گنج خوش دلی کیسہ تہی
    اصل دانش ہابود نا آگہی

    ہستی مطلق سراسر نیستی ست
    اصل ہستی نیستی درغیستی ست

    زندگی راترک جاں بخشد وجود
    خودتوئی گربے خودی گیردنمود

    بیخودی وباخودی ہم نارواست
    بے نشانی حضرت سلطان ہست

    حضرت سلطان نگر ودبیش وکم
    نے مثالش نے وجودش نے عدم
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  14. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۶


    حضرت سلطان نداردماسو
    راست برجاے خوداست ایں ماجرا

    حضرت سلطان بسویش بارمنیت
    سالکانش راسر ودستار نیست

    حضرت سلطان نے گنجد بگفت
    درسخن کس درایں معنی نسفت

    من ندانم حضرت سلطاں کجاست
    دل کجاوتن کجاوجاں کجاست

    حضرت سلطان نداردبوے غیر
    ہست خودبزگرد خو دوردور دسیر

    حضرت سلطان چہ باشد لب بہ بند
    قاصر آمد نرد بانہا و کمند

    ہوش رابفروش وحیرت دام کن
    قطرئہ ازبے خودی درجام کن

    باکہ گویم کن توخود کن یامکن
    اعتبار قطرہ دردریا مکن

    قطرہ گشتی وسوے دریاشدی
    راہ بنمودی ورہ پیماشدی

    قطرگی گم گشت دریا موج زد
    وہم پستی محو شد برواج زد

    وہم رابشکن کہ برخیزدودوئی
    ناتوئی گردے برانگیز د دوئی

    ازذوبینی ہست ایں مرگ وہلاک
    حضرت سلطان ماپاک ست پاک

    پاک راکے مرگ آید درخیال
    زندہ رامردن بودا مرمحال

    وصل اودائم بودبازندگی
    ذات اور ازندہ گویازندگی

    زندئہ درزندگی بے پردہ شد
    مردگاں راول چراآزردہ شد

    زندہ رابزم طرب آراستند
    مردگاں بہر عزابر خاستند
     
  15. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۷


    زندہ گردازدامن جاں برفشاند
    مردگاں راصبر وآرامش نماند

    مردہ آں باشد کہ وہمش زندگی ست
    پیش وہم خویش اندر بندگی ست

    مردہ پنداردکہ ماخودزندہ ایم
    زندگی رالائق وارزندہ ایم

    زندہ آں باشد کہ ازہستی برست
    نیست اندرنیست اندر نیست ست

    زندہ آں باشدکہ مردن جان اوست
    خانہ ویراں ساختن سامان اوست

    زندہ آں باشد کہ بال جاں کشاد
    نیست گشت ومحو گشت ونامراد

    زندہ آں باشد کہ پیش ازمرگ مرد
    مردہ گشت وتن بہ بحر جاں سپرد

    مرگ اوجاں دادو جانش زندہ شد
    درجہاں خوشدلی تازندہ شد

    اوزوہم زندگی آگاہ نیست
    مرگ راہم سوئے ذاتش راہ نیست

    شمس ربانی توئی اے نجم دیں
    برفراز منیر جاں برنشیں

    ہاں بیاونعرئہ دیگر بزن
    خامشی نست سرجومش سخن

    ہوش رابردرگہ شہ کن نثار
    ہائے ہوے برفگن دیوانہ وار

    من کجا بودم توخود بودی مدام
    تہمتے بربافتی ازننگ ونام

    طوق ماکردی زنیکی وبدی
    راہ بنمودی وراہ مازدی

    مردہ گشتم نامرادادی حیات
    گم شدم چوں یافتم راہ نجات

    ازدم پر عشوہ ہاوپرفریب
    بے سبب کردی توماراناشکیب

    اتحاد تو مرابیگانہ ساخت
    عقل وہوش تومرا دیوانہ ساخت
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 1
  16. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۸


    ازنزول ذات تو پست آمدم
    تو کشیدی جام ومن مست آمدم

    خوے آزاد تو دردامم کشید
    توشدی پنہاں مرکردی پدیر

    ازغناے تو شدم من مستمند
    علم تو مارابنادانی فگند

    وصل تو مارا بہ ہجراں درسپرد
    حی وقائم تو شدی ماخورد ومرد

    عدل تو مارا بظلم آگندوجہل
    مشکل ماجملہ پیش تست سہل

    تاتو کردی خندہ من گریاں شدم
    توشدی روپوش ومن عریاں شدم

    تو بیا سودی شدم من پائمال
    من بہ ہجر افتادم وتودروصال

    من شدم سرگشتہ تو برجاستے
    من شدم تنہا تو بزم آراستے

    تو گرفتی جاے ومن رفتم زجائے
    سرکشیدی تو امن افتادم زپائے

    توشدی گنجے ومن ویرانہ ام
    عقل کل ہستی تومن دیوانہ ام

    توخرامیدی ومن رفتم زدست
    توشدی بت آفریں من بت پرست

    توزمن گشتی ومن گشتم زتو
    توزمن بگزرکہ بگزشتم زتو

    گرنماندایں من وتو درمیاں
    نے تراسودست نے مارا زیاں

    چوں تو خود ہستی نمیری زینہار
    نیستم من پس کجا گیرم قرار

    نجم دیں اے مطلع انوار جاں
    نعرئہ دیگر بزن بے ایں وآں

    خود مخاطب باش وخود میکن خطاب
    خود توئی اصل سوال وہم جواب

    خوزدجوذ باخود بکن گفت وشنید
    نعرئہ از وقعر جاں باید کشید
     
  17. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۳۹


    رمز خود بیخویشتن آغاز کن
    نعرہ ہاے بے سروبن سازکن

    انچہ ناید برزباں گفتار تست
    انچہ مخفی ماند آں اظہار تست

    من نگویم بلبل و پروانئہ
    ہاں براہ سوختن مردانئہ

    بے تپ ہجراں وبے ذوق وصال
    خود گداگشتی وخود شہ آمدی

    درحریم خاص درسیرے شدی
    خودیگانہ بودی وغیرے شدی

    بازی نیرنگ خوش درباختی
    اسپ وفرزیں پیل وبیذوق تاختی

    برکشادی پاے رفتار ہمہ
    فرق پیدا گشت درکار ہمہ

    لیک درمعنی بغیرذات نیست
    اندریں بازی تراشہ مات نیست

    ذات تو پاکست کے گردو بدل
    اے بری ازرنج وآفات وخلل

    ہرچہ داری نے کم آید نے فزوں
    نے بہ پیشت فرق بیروں ودروں

    نے بہ پیشت جسم وجانہارا وجود
    نے مکان ونے زماں واردنمود

    نے بہ پیشت ظاہر وباطن دو چیز
    نے بہ پیشت امذک وبسیار نیز

    نے بہ پیش تو فناونے بقا
    نے بہ پیشت انتدا و انتہا

    نے بہ پیشت آسمانہا وزمین
    نے شریعت نے حقیقت نے یقین

    نے بہ پیشت نامہاونے نشاں
    نے بہ پشیت کفرو دیں نے ایں وآں
     
  18. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۴۰


    نے بہ پیش تو وجود ست وعدم
    نے بہ پیش تو حدوث ونے قدم

    پیش تو تعلیل وتوجیہات نیست
    پیش توامثال وتشبیہات نیست

    نیستی ہم پیش تو گردید نیست
    غرقئہ توحید جز توحید نیست

    چیست توحید آنکہ از غیر خدا
    فرد آئی در خلا ودر ملا

    خود تو گفتی خود تو بشنودی زخویش
    خود تو رفتی آمدی خود پیش پیش

    من چہ گویم من چہ باشم من کیم
    خود توبودی خود تو ہستی من نیم

    چوں تو بودی چوں تو خود ہستی بپا
    من کجایم من کجایم من کجا

    انچہ باشی باش من باشم نہ تو
    خود بہ بین وخودبدان وخود بگو

    خواہ پنہاں باش وخواہی آشکار
    بیدلاں رابافضو لیہاچہ کار

    من ندانم تونہانی یا عیاں
    نے بگنجی دریقین نے درگماں

    گرتوئی ازمن نمے آید خبر
    ورمنم ازتو نمے یابم اثر

    بے من وتوکار نکشاید گفت
    رفزوحدت خودنمے آید بگفت

    ایں عبارات واشارات وخیال
    گشتہ پیش سروحدت پائمال

    پس چہ باشد زندگانی چیست مرگ
    ذات تو قائم بودبے ہیچ برگ

    ذات تو لاریب پاکست وصمد
    نے ازل گرد توگرد ونے ابد

    ہم ازل مستغرق تو ہم ابد
    امر کردی قل ہواللہ احد
     
  19. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۴۱


    قال رابگزاروحال خودبجو
    کے بمیروغرقئہ دریائے ہو

    حال وقال از تفرقہ ظاہرشود
    کیست تاازاصل خود ماہر شود

    جمع وتفریقے ہمے گر ددعیاں
    اصل ایں ہردونیایددربیاں

    آگہی ازسر مطلق کے بود
    انچہ درفہم توآید شے بود

    راست نبود ہرچہ گوئی زیں نمط
    خود غلط انشا غلط املا غلط

    ازصحیح وازغلط ہم دورباش
    ہرچہ خواہی گوبخود مسرورباش

    نے غلط کردی نیاوردی صحیح
    نے حسن پیداست ایجانے قبیح

    نے قبیح ونے حسن نے خوب وزشت
    نیست کعبہ نیست دیرو نے کنشت

    علم وعرفان نیست گشت و فرق شد
    زورق اندر بحر وحدت غرق شد

    غرقہ رانبود مقام ومنزلے
    غیر دریانیست اور احاصلے

    بارگاہ اوست بے جاومقام
    نے نشانے باشدش نے ہیچ نام

    ہر کجاسربرزند خودجاے اوست
    بے سروسامانیش ماواے اوست

    ہست آزادہ نداردپاے بند
    نے اسیر وقت ونے درجاے بند

    ہم زمان وہم مکاں خیزدازو
    اعتبار جسم وجاں خیزدازو

    نامرادی ہم از مقصود ہم
    عبدازو پیدا شنود معبود ہم

    ہرچہ مے خیزدنہ بیرونش بود
    ہرچہ غیر ست آں نہ مادونش بوذ

    ہیچ گردونے خودست وبے خدا
    اتحادی نے حلولی نے جدا
     
  20. ف۔قدوسی

    ف۔قدوسی محفلین

    مراسلے:
    6,932
    صفحہ ۳۴۲


    پاک ازناپاک وپاک ازناپاک ہم
    اصل نور واصل ناروخاک ہم

    گفتہ وناگفتہ یکساں پیش اوست
    دیدہ شد نادیدہ چہ دشمن چہ دوست

    ہست خود تنہاوہم خود انجمن
    گاہ نومے گرددوگاہے کہن

    سغیش واحد عبارت ہاابسے
    نیست نقصان گرنمے فہمد کسے

    ازعبارت تابمعنی فرق نیست
    گربدانی ظاہر وباطن یکے ست

    شد عبارت زوئے معنی راحجاب
    معنی آمد درعبارت آفتاب

    ہم عبارت گشت معنی راشہود
    درعدم معنی عبارت دروجود

    درسنجی ایں مثال پیچ پیچ
    غیر معنی نیست خود موجود ہیچ

    معنی آزاد خود پابست شد
    نیست شد معنی عبارت ہست شد

    آں عبارت نیست خود معنی ست آں
    درنہاں معنی عبارت درعیاں

    نیست معنی وعبارت جزمثال
    جملہ وہم ست وگمان ست وخیال

    ازعبارت وزمعانی پاک شو
    خاک مردان خداراخاک شو

    ازبیانوگفتگو لب بستہ بہ
    خامہ گرجنبش کند بشکستہ بہ

    ذکروفکر وفہم وادراک وقیاس
    ایں ہمہ بگزاروویراں کن اساس

    کاردار سوختن نے ساختن
    ہست کار اینجا سپرانداختن
     

اس صفحے کی تشہیر