میاں محمد بخش سیف الملوک

تنویرسعید نے 'پنجابی فورم' کی ذیل میں اس موضوع کا آغاز کیا، ‏دسمبر 18, 2008

  1. تنویرسعید

    تنویرسعید محفلین

    مراسلے:
    106
    دشمن مرے تے خوشی نی کریے ہوے سجنا وی مر جانا
    ای گر تے دن ھویا محمد تے اوڑک نو ڈوب جانا
    اول حمد ثنا الہی تے جو مالک ہر ہر دا
    اس دا نام چتارن والا کسے وی میدان نا ہردا
    کام تمام میسر ھوندے ہو تے نام اودا چت دھریاں
    رحم سکے ساوے کردا قہر ساڑے ھریاں
    بادشاہا تھیں بھیک منگاوے تے تخت بھاوے کایی
    کج پرواہ نی گھر اس دے تے دایم بے پروایی
    اپ مکانوں خالی اس تھیں کویی مکان نا خالی
    ہر ویلے ہر چیز محمد تے رکھدا نت سنمبھالی
    ہر در توں ترکارن ھندا جو اس در تھیں مڑیا
    اوسے دا اس شان ودایا جو اس پاسے اڑیا
    واہ کریم امت دا والی ہو تے مھر شفاعت کردا
    جبراییل جے جسدے چاکر تے نبیاں دا سرکردا
    او محبوب حبیب ربانی تے حامی روز حشردا
    اپ یتیم یتیم داییں ہتھ سرے پر تردا
    تے حسن بازار اودے سو یوسف پردے ھون پکاندے
    ذولقرنین سلیمان جیسے خدمت گار کہاندے
    موسی خضر نقیب اناں دے اگے پجن راہی
    تے او سلطان محمد والی مرسل ہور سپاہی
    تے جیون جیون جھوٹا ماواں موت کھلی سر اتے
    لاکھ کڑوڑ تیرے تھیں سونے خاک اندر چل ستے
    بن ایی جند نکلے ناہیں ہوتے کویی جہان نا چلدا
    کعبے دے ہتھ قلم محمد تے ھور نی کج چلدا
    کیتی بے فرمانی تیری پلا پھرے اس راہوں
    تے نام اللہ بخشش بے ادبی تے ناکر پکڑ گناہوں
    چل چل پار نا ہاریں ہمت تو ہک دن بھرسیں پاسا
    بھکا منگن چڑے محمد اوڑک بھر د کاسا
    جس دل اندر ہوے پایی ہک رتی چنگاری
    اے قصہ بل بل بھامبڑ بندا نال ربے دی یاری
    جس دل اندر عشق نا رچیا ہوتے کتے اس تو چنگے
    خاوند دے گھر راکھی کردے سب پھکے ننگے
    جناں دکھاں وچ دل بھر راضی تے اناں تو سکھ وارے
    دکھ قبول محمد بخشا تے راضی رہن پیارے
    راتیں زاری کر کر رویں اوتے نیند اکھیں دی کھوندے
    فجر او گنہگار کہلاون ہر تھیں نیویں ھوندے
    ھسن کھڈن نال لگ اوں ھو سٹ کے ڈونگیاں فکراں
    تے پاٹی لیر پرانی وانگوں ٹنگ گیاں وچ ککراں
    جناں تنا عشق سمانا ہو تے رونا کم اناں
    ملدے دے رونا بچھڑے رونا تے رونا ٹردے راہاں
    جس تنمبے نال گڑتی دیندے اوس تنمبے نال پانی
    تے جیڑے اے میر محمد اوھو اے مکانی
    ریت وجود تیرے وچ سونا تے اویں نطر نا اویں
    ھنجوں دا ہتھ پانی دوھویں تے ریت مٹی ڑوڑ جاوے
    جس دل اندر عشق سمانا ہو تے اوس نی فر جانا
    بڑے سونے ملن ہزاراں اساں نی او یار وٹانا
    عشق کیا میں بن بن کھڑیاں دودھ تھیں پلیاں پلیاں
    ماھی بابل پٹ پٹ تھکے تے واہاں مول نا چلیاں
    الوداع اٹھ چلیں ساتھی ہو ڈٹھی گور اڈاراں
    نت اداسیں تے کرلاسیں کر کر یاد کتاراں
    ہاے افسوس نا دوش کسے تے لکھی قلم ربانی
    سجنا نال محمد بخشا زہر ھوی زندگانی
    ٹنڈاں پانی بھر بھر ڈولن تے وانگ دکھیاں نال
    مڑ جاون خالی گھر نو جو دوڑ بھراواں بھیناں
    ہک بلبل ایس واقعے اندر ہو تے ال نا ریی سمندی
    اجے نی چڑھیا نی کوڑھ محمد تے اڑ گی اے کرلاندی
    مالی دا کم پانی دینا اوتے بھر بھر مشقاں پاوے
    مالک دا کم پھل پھل لانا لاوے یا نا لاوے
    تے بس اساں دا وس نی چلدا کی اس ساڈا کھونا
    لسے دا کی زور محمد تے نس جانا یا رونا
    میں اندھاں تے تلکن رستہ او کیوں کر روییں سمبھالا
    دکھے دیون والے بوتے تے او ہتھ پکڑن والا
    مان نا کریو روپ گھنے دا تے وارث کون حسن دا
    سدا نا رہسن شاخن ہریاں تے سدا ناں پھل چمن دا
    سدا نا تابش سورج والی تے جیوں کر وقت دوپہراں
    بےوفایی رسم، محمد تے سدا اسے وچ تیراں
    سدا نی ہتھ مھندی رتے تے سدا نی چھنکن ونگاں
    سدا نی چوپے جا محمد سدا نی رل مل بینا
    سدا نی مرغایاں بینا تے سدا نا سر پانی
    او سدا نا سیاں سیس بلاون او سدا نا سرخی لانی
    مگر شکاری کرے تیاری ہو تے بار چریں دیاں ہرناں
    جو چڑھیاں اس بینا اوڑک تے جو جمیاں اس مرنا
    لاکھ ہزار بازار حسن دی تے اندر خاک سمانی
    لا پریت اجی محمد تے جگ وچ روے کہانی
    سدا نا باغی بلبل بولے تے سدا نا باغ بہاراں
    سدا نا حسن جوانی قایم سدا نا صحبت یاراں
    اچی جایی نیو لگایو ہو تے بنی مصیبت بھاری
    یاراں باج محمد بخشا او کون کرے غم خاری
     
    • پسندیدہ پسندیدہ × 6
    • زبردست زبردست × 1
  2. raja sahab

    raja sahab محفلین

    مراسلے:
    10
    ساتھ میں آڈیو لنک بھی مل جاتا تو مزا دوبالا ہو جاتا
     

اس صفحے کی تشہیر