فارسی شاعری الا یا شمس تبریزی چرا مستی دریں عالم - ولی الدین

[الف نظامی]

الا یا شمس تبریزی چرا مستی دریں عالم​

بجز مستی و مدہوشی دگر چیزے نمی دانم​

​

تو دانی من چناں روزِ ازل قالو بلیٰ گفتم​

بہ فیضِ کن فکانِ تو ز چشمِ شوق نوشیدم​

​

کہ تا ذاتت بہ بیند خود جمالِ کنزِ مخفیاً​

مقابل حُسنِ بے مثلت ہمی شد آئینہ دارم​

​

اگرچہ از تولائے جنوں سرشار و مدہوشم​

توئی رمزِ وجودِ من توئی خود سرِ جانانم​

​

چو در اندر وجودِ من توئی جلوہ نما ہر دم​

عجائب شدتے شوقِ نمودِ ذاتِ درجانم​

​

سراپا کیف و مستی ام ، چرا مستم ، نمی دانم​

ز انوار تجلایت نشانِ خود نمی پابم​

​

ولی جاں سپارم من ز شوقِ عشق سرمستم​

منم آں رازِ سر بستہ بہ حسنِ خویش مدہوشم​

(صریرِ خامہ از ولی الدین سے لیا گیا کلام)​